Walang Panahon

Mahigit dalawang buwan din akong hindi nakapag-post dito. Marami nang naganap, at hindi ko alam kung paano gagawing up-to-date ang bloga ko.

Mula Abril 20 hanggang Mayo 30, nagtrabaho ako sa Made For U bilang pagtupad sa practicum requirement ng aking kurso. Tatlong daang (300) oras ng trabaho ang kinailangan kong tapusin, at dahil kapos sa panahon, umabot ako sa puntong labing-isang (11) oras kada araw ang tinatrabaho ko. Salamat naman at natapos ko ito sa oras. Bagaman lubhang nakapapagod ang trabaho at pagbibiyahe mula Antipolo hanggang Cubao araw-araw, masaya naman ang naging karanasan ko sa Made For U. Naging maayos naman ang pagtrato sa amin ni Hubert (blockmate ko na kasama ko sa practicum) ng mga tao roon: sina Sir Joseph (boss namin) at maging ng ibang empleyado (Ate Rodney, Ate Divine, Ate Anna, Ate Karen, Ate Day, Kuya Alvin, Kuya Astro, atbp.) Bahagya nga lang akong nagsawa sa pagkain ng tinapay mula sa paninderya sa labas ng aming opisina. Madalas kasing spanish bread, cinnamon roll, at ensaymada ang minimirienda namin para makatipid sa gastusin.

Pagkatapos ng OJT ko, balik-eskuwela agad ako para sa mga tungkulin ko sa mga organisasyon. Natapos naman nang maayos ang first sem registration, bagaman nariyan pa rin ang mga pasaway na estudyante at mga kagawarang lagi na lang nagpapahirap sa trabaho ng LSAT at ng RegCom. Buti na lang at masaya pa rin kami sa Faura. Natutuwa ako sa mga bagong kasapi ng SciEngTeam dahil maayos silang magtrabaho at masasabi kong maayos din ang aming samahan.

Para naman sa Matanglawin, natapos naman nang maayos ang OrSem issue bagaman 'di ito naisama sa kit ng mga freshmen. Naaliw din ako sa orgtours noon OrSem. Pero nakapapagod talaga. Isang araw lang ang bakasyon ko, at nagsimula na naman ang bagong semestre.

Masaya ako at nakuha ko ang mga gusto kong guro: si G. Bobby Guevara para sa Teolohiya at si G. Albert Lagliva para sa Pilosopiya. Sa totoo lang, mas nasisiyahan pa ako sa mga core subjects ko kaysa sa mga majors ko. Pero sana, maging mas masipag pa ako sa pag-aaral ko ngayong taon. Huling taon na. Konting tiis na lang.

Nagsisimula ko nang maranasan ang "seniors syndrome." Hindi pa rin nagsi-sink in sa akin na magtatapos na ako sa Marso. Kay bilis ng panahon. Marami pa akong gustong gawin. Marami pa akong mga aktibidades na nais salihan. Ayoko pang umalis sa Ateneo at humarap sa tunay na mundo. Nakakatakot. Walang kasiguraduhan. Pero wala naman akong magagawa. May panahon talaga para sa lahat ng bagay.

Bahala na. Basta lalasapin ko na lang ang nalalabing sampung buwan ng pagiging estudyante ko. Nawa'y maging mabunga at masaya ang huli kong taon.

Nilalangaw na Bloga

Pasensiya na...

Pagod, abala, at tuliro ako sa 300-hour practicum ko...

Saka ko na lamang ikukuwento...

Haay buhaaaay...

Mga Alaala ng Matanglawin EvSem

Kauuwi ko lamang kahapon buhat sa limang araw at apat na gabing evaluation seminar ng Matanglawin sa Laguna. Isa itong napakasaya at mabungang karanasan na hinding-hindi ko malilimutan.

Umaga ng Huwebes (ika-31 ng Marso) nang bumiyahe kami mula Ateneo tungo sa tahanan ni Ate Jumie sa Lakeside Farm, San Pablo, Laguna. Maliban kay DL, kasama ko ang lahat ng papaalis at bagong kasapi ng pamunuan ng Matanglawin. Dalawang sasakyan ang ginamit, at kasama ko sa sasakyan sina Kuya Mike, Ate Jumie, Kuya Pael, Kuya Mando, Kuya Tsarlz, Tish, Pol, at Jed. Dumating kami sa Laguna bago magtanghali, at sinalubong kami ng masarap na tanghalian: adobong baboy na luto ni Lola Enca, mayordoma nina Ate Jumie. Matapos magpahinga, nagkaroon kami ng group dynamics sa swimming pool upang higit na makilala ang isa't isa.

Maganda ang sistema ng aming evsem. Planado lahat. May iteneraryong naglalaman ng oras ng mga aktibidades sa bawat araw. Planado maging ang iluluto at kung sinong magluluto. Mahusay talaga ang mga taong nanguna sa evsem.

Sa gabi ng unang araw, isang Criticism-Self-Criticism (o bull session) ang ginanap, kung saan binanggit ng lahat ng kasapi ang mga positibo at negatibong bagay na nakikita niya sa isang tao. Maganda ang kinalabasan ng nasabing CSC sapagkat lumitaw ang mga magagandang bagay sa bawat kasapi, at ang mga ugaling maaari pang baguhin sa ikagaganda ng aming samahan at ng aming gawain. Kahit na inabot kami ng ikaapat ng madaling-araw, sulit ang bawat minutong inilaan sa gawaing ito.

Ebalwasyon ng nagdaang taon ng Matanglawin ang naging tuon ng ikalawang araw (Biyernes). Sa umaga'y sinuri namin ang Matanglawin bilang isang organisasyon, at sa hapon nama'y bilang isang publikasyon. Naging mabunga rin ang gawaing ito, kahit na kinailangang lumisan nina Kuya Mike (mag-aaral kasi siya sa Thailand ngayong tag-araw), Ate Cath (may panayam kasi siya sa PLDT), at ni Ate Ruthy (may gawain kasi ang Judo Team na kinabibilangan niya sa Tagaytay). Maagang natapos ang mga gawain, kaya nakapanood pa kami ng Bubble Gang bago matulog. Sa gabing ito, pitong oras akong nakatulog kaya nabawi ko kahit papaano ang pagpupuyat ko noong nakaraang gabi.

Sa ikatlong araw (Sabado), isa ako sa mga nakatokang magluto. Sina Kuya Mando at Kuya Pael ang nagsangag at nagprito ng tuyo, si Ate Ma-anne ang naghain, at ako ang naghiwa ng kamatis. Nilagyan pa namin ng garnish na kamatis ang tuyo at sinangag upang maging maganda ang pagkakahain sa mesa. Kami ni Ate Ma-anne ang nagligpit at naghugas ng mga pinagkainan. Dahil planning session ang gawain sa araw na ito, sinalo nina Ate Jumie at Ate Ma-anne ang tungkulin namin nina Kuya Mando at Kuya Pael sa pagluluto. Bumawi na lamang kami sa paghuhugas ng mga plato.

Masalimuot ang planning session. Inabot kami ng halos ikasampu ng gabi sa pagpaplano para sa susunod na taon ng Matanglawin. Lumamig na ang pinritong tilapia nina Ate Jumie, kaya kinailangan pa itong initin sa microwave oven.

Matapos ang hapunan, nagkasiyahan kaming lahat sa pamamagitan ng pagvivideo-oke. Naghati kami ni Mara sa isang bote ng SanMigLight. Lahat kami'y umawit. "Kisapmata" ng Rivermaya ang una kong kinanta, at nasindak ako sa taas ng tono nito. Maging ang mga "tahimik" na tao, sina Daphne, Jed, at Mara, ay umawit. Sabi nila, nalasing daw ako. Nag-iba raw kasi ang kilos ko. Ngunit sino ba naman ang malalasing sa kalahating bote ng SanMigLight? Iyon ang kauna-unahang beses na nakatikim ako ng serbesa, at hindi ko nagustuhan ang mapait nitong lasa. Siguro, mas lumakas lamang ang loob kong umawit dahil kaunti na lamang kaming naiwan sa may video-oke. Nagkasiyahan pa nga kami nina Kuya Mando, Ate Ma-anne, at Tish nang sabay-sabay naming awitin ang mga kalokohang kanta gaya ng "Thousand Miles," "Mr. DJ," at iba pang senti-sentihang kanta. Pagkatapos nito'y isa-isa nang natulog ang mga tao at kaming lima na lamang nina Ate Ma-anne, Daphne, Mara, at Jed ang naiwan. Sapagkat hindi pa kami dinadalaw ng antok, nagpasya kaming magkuwentuhan muna. Kung anu-ano ang napag-usapan namin, mula kay Kris Aquino hanggang sa pandidiri namin sa Wowowee, mula sa resulta ng Startruck hanggang sa mga kani-kaniyang pananaw sa pag-ibig. Nalaman naming kaming lahat pala ay mga "kapuso," at nang gumising na si Lola Enca upang magdilig at nagsisimula nang sumikat ang haring araw, napagpasyahan na naming tapusin ang kuwentuhan at matulog.

Pagdilat ng mata ko sa ikaapat na araw (Linggo), isang malungkot na balita ang sumalubong sa akin--pumanaw na ang Santo Papa. Ilang oras na rin naming inantabayanan sa CNN ang balita ukol sa lumalala niyang kalusugan. Nalungkot ako subalit patuloy pa rin ang aming evsem.

Educational discussion ang pangunahing gawain sa araw na ito. Sa umaga'y isang palabas hinggil sa piyudalismo at imperyalismo ang aming pinanood, at sa hapon nama'y nagkaroon ng talakayan ukol sa mga mahahalagang isyung sosyo-pulitikal. Sa pangunguna ni Kuya Tsarlz, marami akong natutunan sa educational discussion na ginanap.

Matapos ang hapunan, isa namang group dynamics ang ginanap. Sa una'y inatasan kaming sagutan ang isang misteryo--kung sino ang pumaslang kay Sharon. Bagaman mali ang aming sagot, (tama na sana kami sa sagot na ang tindero ang pumatay subalit nagbago ang aming isip at pinagbintangan pa si Nancy), naging maganda ang kinalabasan ng gawaing ito sapagkat sama-samang gumawa ang lahat ng kasapi ng pamunuan. Pagkatapos nito, kasama nina Pol, Chelly, Izelle, at Daphne, inatasan kaming gumawa ng bahay gamit ang walong pirasong bond paper. Dapat sana'y 5x5x8 pulgada ang sukat ng bahay subalit bahagyang namali ang aming ginawang bahay. Gayunpaman, naging mabunga pa rin ang gawaing ito. (Ilang "mabunga" na kaya ang nagamit ko sa akdang ito? Hehe!).

Sinundan ito ng isang bonding session. Naglaro kami ng "I Have Never." Dito lumabas ang mga sikreto ng isa't isa. Nakatutuwa talaga ang larong iyon. At nakatutuwa si Mara. As in. Bago matulog, halos isang oras din kaming nagkuwentuhan ni Jed habang nakahiga sa aming mga kama. Nakatutuwang isipin na nakakuwentuhan ko si Jed--isang taong noong edboard exam ko lang nakilala at ni hindi ko nakausap noong pabiyahe pa lamang kami sa Laguna. Sinulit namin ang huling gabi ng evsem. Ayoko pa kasing bumalik sa Maynila dahil isang suliranin ang sasalubong sa akin: ang kawalan ng papasukang trabaho para sa aking practicum.

Sa huling araw (Lunes), sinangag, kamatis, at itlog na maalat ang kinain ko. Kinauntian ko lang ang kain ko dahil baka mahilo ako sa biyahe kung masyadong magpapakabusog. Halos ika-11 ng umaga nang umalis kami sa Laguna. Sa pagkakataong ito, pawang mga bagong kasapi ng pamunuan ang kasama ko sa sasakyan: sina Daphne, Chelly, Izelle, Mara, Jed, at Pol. Nahirapan pa nga kaming maghanap ng mabibilhan ng buko pie. Ngunit maluwalhati naman kaming nakarating sa Pizza Hut Katipunan para sa huli naming tanghalian.

Habang nasa Pizza Hut, unti-unti ko nang naunawaan ang nangyayari. Nasa Maynila na akong muli. Back to reality. Wala pa rin akong OJT. Hindi na kasapi ng pamunuan si Ate Jumie, at hindi ko maipaliwanag ang lungkot na nadarama ko. Kahit na isang taon lang kaming nagkasama, mamimiss ko talaga siya. At si Ate Ma-anne, ang patnugot na gumabay sa akin noon, ay nagtapos na rin. Lilisan na tungong Estados Unidos si Ate Ruthy, at nalulungkot ako na sa evsem lang na ito ko siya nakasama at nakilala. Ngunit gaya nga ng sabi ni Ate Jumie sa kanyang text message, dapat na maging masaya ang simula ng bagong taon ng Matanglawin. Gaya ng sinabi ni Kuya Mike noon, pinaalalahanan ako ni Ate Jumie: "Mahalin mo ang Matanglawin gaya ng pagmamahal ko at ng mga nauna sa akin." Oo, mahal ko ang Matanglawin. Subalit sa tingin ko, hindi pa ito sapat.

Ngayon, narito ako sa harap ng computer, nagtatangkang itipa lahat ng alaala ng nakaraang evsem. Ayokong malimutan kahit anong maliit na nangyari rito. Ang malalim na pagsasalita at "maisakatuparan" ni Daphne. Ang "Beauty and the Beast," "This I Promise You," "When You Say Nothing At All," kalasingan at maraming "po" ni Mara. Ang paggigitara at "yus!" ni Pol. Ang panghuhula at pag-awit ni Izelle. Ang "Magkuwento ka!" ni Chelly. Ang kagarapalan ni Jed sa egg monay. Ang pagkauntog ni Tsarlz sa pool at pagkakakagat sa kanya ng bubuyog. Ang mga inamin ni Tish. Ang pagsesenti ni Ate Ma-anne. Ang mala-mantikang pagtulog at shades ni Mando. Ang mga binti at "baby face" diumano ni Pael. Ang pagka-hyper ni Ruthy. Ang pag-aasikaso at sakit ng ulo ni Cath. Ang walang hating buhok ni Mike. Ang kalasingan at pag-ayaw ni Jumie sa palaka. Ayoko silang malimutan lahat. Hindi sapat ang salita upang maikuwento ko lahat. Subalit 'di ko man maitipa sa akda kong ito, nasasaakin pa rin ang mga ito.

Ate Jumie, Ate Ma-anne, Ate Ruthy: mamimiss ko talaga kayo.

Kuya Tsarlz, Ate Cath, Tish: kahit wala na kayo sa pamunuan, inaasahan kong magkikita pa rin tayo sa pubroom.

Kuya Mike, Kuya Pael, Kuya Mando: ipagpatuloy ninyo ang maganda ninyong nasimulan.

Daphne, Pol, Jed, Mara, Chelly, at Izelle: excited na akong makatrabaho kayo.

DL: sayang at 'di ka nakadalo.

Sa inyong lahat: salamat sa limang araw at apat na gabing masayang pagsasama-sama. Sana'y walang lumabas sa mga sikretong nabunyag. Mahal ko kayong lahat. (Yus!)

Nagmamahal,

"Nyoy" :)

Mga Unang Araw ng "Bakasyon"

Bakasyon na talaga. Officially.

Nagpunta kami sa Enchanted Kingdom last Sunday. Talagang sinulit ang ikalawang araw ng bakasyon. Kasama ko ang mga blockmates ko: sina DL, Camco, Hubert, Hannah, Joni, Jan, at Joanne (na 'di ko ka-block pero ka-course ko). Nag-enjoy talaga ako sa araw na 'yun.

Nasa EK na kami by 1:30 pm. Unexpectedly, hindi traffic papunta at wala masyadong tao sa EK. Nakinig pa kami ng live radio report tungkol sa laban ni Pacquiao at Morales habang nasa biyahe. Natalo si Pacquiao.

Pagdating sa EK, sakay kami agad sa Flying Fiesta (na tinawag ni Hannah na "Barrio Fiesta"! Hahaha!). At natuwa ako dahil nandon din pala sina Ate Jumie at Kuya Pael, orgmates ko sa Matanglawin. Small world talaga.

After manood ng walang kakuwenta-kuwentang palabas sa Rialto, go na kami agad sa Space Shuttle. Bago ako sumakay, nagdadalawang-isip na talaga ako. Kasi medyo masakit ang ulo ko. Pero 'di ko pa rin sinunod ang instinct ko. Kaya yun, pagkatapos paikutin ang bituka ko, hilung-hilo talaga ako. Sobrang sumama pakiramdam ko. Pawis na pawis ang buong katawan ko, yung pawis na malamig. Kinailangan kong magpahinga mag-isa habang nag-eenjoy ang mga kasama ko. Badtrip talaga. Akala ko mauuwi sa wala ang limandaang pisong entrance fee ko. (To the Ignatian readers: Remember yung mga jokes nyo about Torque's Space Shuttle ride? Para tuloy na-karma ako. Ay, di pala ako naniniwala sa karma.)

Buti na lang after ko matulog, bumuti-buti na ang pakiramdam ko. Twice kaming nag-Dodgem (bump car) at twice din kaming nag-Rio Grande. Basang-basa ang damit ko. Extra shirt lang pa naman ang nadala ko.

Nagsisisi nga lang ako at 'di ako nakasakay sa Anchors Away. Baka kasi mahilo ako ulit. Pero sa Jungle Log Jam nakasakay ako once. At first time ko ring makasakay sa ferris wheel (Wheel of Fate) sa buong buhay ko. Hehe.

Nasiyahan talaga ako sa trip na ito. First time kong makasama ang blockmates ko sa whole-day, non-academic gimmick. Malakas palang mag-asar sina Camco, Hubert, at Joni. Maputi pala ang legs ni Jan. Matakaw pala si Hannah. May secret love life pala si Joanne. "Presko" pala si DL (Haha! Kaming 8 lang ang nakaaalam n'on!).

Pero kanina, back to reality na 'ko. Nag-exam kami sa Canon for our practicum. Dapat by next week may tumanggap na sa 'kin para makapagstart ako on time. 300 hours kasi ang kailangan naming trabahuhin. Haaaay buhay. Eto ang "bakasyon" ng mga MIS students.

At least, next week, may 5-day vacation ako sa Laguna. Technically, evaluation seminar 'yun ng Matanglawin, pero at least limang araw akong malalayo sa kabihasnan. Hehe.

Nalulungkot ako dahil tuloy na pala pag-alis ni Benbag papuntang Canada next week. Hindi ako nakapunta sa thanksgiving/farewell party niya. Mamimiss ko siya. Siya pa naman yung pinakaunang transferee na nakausap ko nung first day of high school. Pero ganyan talaga ang buhay. People come, people go.

Kanina, FIRST TIME kong makainom ng kape. Tinreat kasi ako ni Tito Jul sa Starbucks kanina after my Canon test. Sa isang taong hindi talaga umiinom ng kape, it was a historic event. Hehe. Medyo sumakit nga lang ulo ko at feeling ko bumilis tibok ng puso ko. Hindi talaga sanay katawan ko sa kape.

Sige, hanggang dito na lang. Sorry napahaba yata blog ko ngayon. (Hehe, feeling may nagbabasa ng blog ko). Wala na kasing pasok kaya bihira akong makakapagnet.

Hanggang sa muli. Sana maging makabuluhan ang Semana Santa para sa ating lahat...

Masaya

Oo, masaya ako.

Tapos na lahat ng klase ko sa semestreng ito. Tatlong pagsusulit at isang critique na lang and it's all done. Eto yung mga naaccomplish ko over the past three weeks. (Obvious bang naging busy ako? Napanis na yata 'tong blog page ko!)

• MIS FINAL PAPER AND DEFENSE. Ok yung final paper, di masyado rushed. On the day of submission, before lunch break, naka-ring bind na yung paper namin. Ang saya! 'Di kami tulad nung ibang groups na naghahapit pa. Sarap ng feeling! (Kasi wala kaming choice kundi tapusinagad kasi may practicum exam kami sa Accenture on that day.) Yung defense naman, ang smooth daw ng flow. 94 daw grade namin kay Maam Lovenia. Saya! Powerpoint lang contribution ko do'n, di kasi ako marunong gumawa nung system. Buti na lang mahusay si Hubert. At OK naman yung groupmates ko, sina Camco, DL, at Joni. OK daw team dynamics namin sabi nung mga panelists. At kahit minsan may conflicts kami, I agree!
• POM DELIVERABLES 3 & 4. Ok din yung groupmates ko dito. Nung deliverable 3, we got 96/100! Galing! Sulit yung maraming meetings namin. At mukhang OK din yung final deliverable kasi maganda yung naisip naming new process.
• THEO. Natapos na yung 2nd "long" test, na kayang tapusin in 15 minutes.
• PHILO. Natapos na ang tatlong papel--Levinas, ALTP, at symposium. Ok naman yung results. At kanina, tapos na rin yung final oral exam. Sana OK naman.

Three exams to go! At di pa tapos yung layout ng final issue ng Matanglawin. Kapag natapos nang lahat ito, bakasyon na 'ko! (At least for two weeks, kasi start na ng practicum ko kung saan mang kompanya ang tumanggap sa 'kin).

Hanggang sa muli!