HALU-HALO: Mga Samu't Saring Ideya ni Prince

Walang Panahon

2005-06-22T14:47:00.000-07:00

Mahigit dalawang buwan din akong hindi nakapag-post dito. Marami nang naganap, at hindi ko alam kung paano gagawing up-to-date ang bloga ko.

Mula Abril 20 hanggang Mayo 30, nagtrabaho ako sa Made For U bilang pagtupad sa practicum requirement ng aking kurso. Tatlong daang (300) oras ng trabaho ang kinailangan kong tapusin, at dahil kapos sa panahon, umabot ako sa puntong labing-isang (11) oras kada araw ang tinatrabaho ko. Salamat naman at natapos ko ito sa oras. Bagaman lubhang nakapapagod ang trabaho at pagbibiyahe mula Antipolo hanggang Cubao araw-araw, masaya naman ang naging karanasan ko sa Made For U. Naging maayos naman ang pagtrato sa amin ni Hubert (blockmate ko na kasama ko sa practicum) ng mga tao roon: sina Sir Joseph (boss namin) at maging ng ibang empleyado (Ate Rodney, Ate Divine, Ate Anna, Ate Karen, Ate Day, Kuya Alvin, Kuya Astro, atbp.) Bahagya nga lang akong nagsawa sa pagkain ng tinapay mula sa paninderya sa labas ng aming opisina. Madalas kasing spanish bread, cinnamon roll, at ensaymada ang minimirienda namin para makatipid sa gastusin.

Pagkatapos ng OJT ko, balik-eskuwela agad ako para sa mga tungkulin ko sa mga organisasyon. Natapos naman nang maayos ang first sem registration, bagaman nariyan pa rin ang mga pasaway na estudyante at mga kagawarang lagi na lang nagpapahirap sa trabaho ng LSAT at ng RegCom. Buti na lang at masaya pa rin kami sa Faura. Natutuwa ako sa mga bagong kasapi ng SciEngTeam dahil maayos silang magtrabaho at masasabi kong maayos din ang aming samahan.

Para naman sa Matanglawin, natapos naman nang maayos ang OrSem issue bagaman 'di ito naisama sa kit ng mga freshmen. Naaliw din ako sa orgtours noon OrSem. Pero nakapapagod talaga. Isang araw lang ang bakasyon ko, at nagsimula na naman ang bagong semestre.

Masaya ako at nakuha ko ang mga gusto kong guro: si G. Bobby Guevara para sa Teolohiya at si G. Albert Lagliva para sa Pilosopiya. Sa totoo lang, mas nasisiyahan pa ako sa mga core subjects ko kaysa sa mga majors ko. Pero sana, maging mas masipag pa ako sa pag-aaral ko ngayong taon. Huling taon na. Konting tiis na lang.

Nagsisimula ko nang maranasan ang "seniors syndrome." Hindi pa rin nagsi-sink in sa akin na magtatapos na ako sa Marso. Kay bilis ng panahon. Marami pa akong gustong gawin. Marami pa akong mga aktibidades na nais salihan. Ayoko pang umalis sa Ateneo at humarap sa tunay na mundo. Nakakatakot. Walang kasiguraduhan. Pero wala naman akong magagawa. May panahon talaga para sa lahat ng bagay.

Bahala na. Basta lalasapin ko na lang ang nalalabing sampung buwan ng pagiging estudyante ko. Nawa'y maging mabunga at masaya ang huli kong taon.

Nilalangaw na Bloga

2005-05-02T16:21:00.000-07:00

Pasensiya na...

Pagod, abala, at tuliro ako sa 300-hour practicum ko...

Saka ko na lamang ikukuwento...

Haay buhaaaay...

Mga Alaala ng Matanglawin EvSem

2005-04-05T15:35:00.000-07:00

Kauuwi ko lamang kahapon buhat sa limang araw at apat na gabing evaluation seminar ng Matanglawin sa Laguna. Isa itong napakasaya at mabungang karanasan na hinding-hindi ko malilimutan.

Umaga ng Huwebes (ika-31 ng Marso) nang bumiyahe kami mula Ateneo tungo sa tahanan ni Ate Jumie sa Lakeside Farm, San Pablo, Laguna. Maliban kay DL, kasama ko ang lahat ng papaalis at bagong kasapi ng pamunuan ng Matanglawin. Dalawang sasakyan ang ginamit, at kasama ko sa sasakyan sina Kuya Mike, Ate Jumie, Kuya Pael, Kuya Mando, Kuya Tsarlz, Tish, Pol, at Jed. Dumating kami sa Laguna bago magtanghali, at sinalubong kami ng masarap na tanghalian: adobong baboy na luto ni Lola Enca, mayordoma nina Ate Jumie. Matapos magpahinga, nagkaroon kami ng group dynamics sa swimming pool upang higit na makilala ang isa't isa.

Maganda ang sistema ng aming evsem. Planado lahat. May iteneraryong naglalaman ng oras ng mga aktibidades sa bawat araw. Planado maging ang iluluto at kung sinong magluluto. Mahusay talaga ang mga taong nanguna sa evsem.

Sa gabi ng unang araw, isang Criticism-Self-Criticism (o bull session) ang ginanap, kung saan binanggit ng lahat ng kasapi ang mga positibo at negatibong bagay na nakikita niya sa isang tao. Maganda ang kinalabasan ng nasabing CSC sapagkat lumitaw ang mga magagandang bagay sa bawat kasapi, at ang mga ugaling maaari pang baguhin sa ikagaganda ng aming samahan at ng aming gawain. Kahit na inabot kami ng ikaapat ng madaling-araw, sulit ang bawat minutong inilaan sa gawaing ito.

Ebalwasyon ng nagdaang taon ng Matanglawin ang naging tuon ng ikalawang araw (Biyernes). Sa umaga'y sinuri namin ang Matanglawin bilang isang organisasyon, at sa hapon nama'y bilang isang publikasyon. Naging mabunga rin ang gawaing ito, kahit na kinailangang lumisan nina Kuya Mike (mag-aaral kasi siya sa Thailand ngayong tag-araw), Ate Cath (may panayam kasi siya sa PLDT), at ni Ate Ruthy (may gawain kasi ang Judo Team na kinabibilangan niya sa Tagaytay). Maagang natapos ang mga gawain, kaya nakapanood pa kami ng Bubble Gang bago matulog. Sa gabing ito, pitong oras akong nakatulog kaya nabawi ko kahit papaano ang pagpupuyat ko noong nakaraang gabi.

Sa ikatlong araw (Sabado), isa ako sa mga nakatokang magluto. Sina Kuya Mando at Kuya Pael ang nagsangag at nagprito ng tuyo, si Ate Ma-anne ang naghain, at ako ang naghiwa ng kamatis. Nilagyan pa namin ng garnish na kamatis ang tuyo at sinangag upang maging maganda ang pagkakahain sa mesa. Kami ni Ate Ma-anne ang nagligpit at naghugas ng mga pinagkainan. Dahil planning session ang gawain sa araw na ito, sinalo nina Ate Jumie at Ate Ma-anne ang tungkulin namin nina Kuya Mando at Kuya Pael sa pagluluto. Bumawi na lamang kami sa paghuhugas ng mga plato.

Masalimuot ang planning session. Inabot kami ng halos ikasampu ng gabi sa pagpaplano para sa susunod na taon ng Matanglawin. Lumamig na ang pinritong tilapia nina Ate Jumie, kaya kinailangan pa itong initin sa microwave oven.

Matapos ang hapunan, nagkasiyahan kaming lahat sa pamamagitan ng pagvivideo-oke. Naghati kami ni Mara sa isang bote ng SanMigLight. Lahat kami'y umawit. "Kisapmata" ng Rivermaya ang una kong kinanta, at nasindak ako sa taas ng tono nito. Maging ang mga "tahimik" na tao, sina Daphne, Jed, at Mara, ay umawit. Sabi nila, nalasing daw ako. Nag-iba raw kasi ang kilos ko. Ngunit sino ba naman ang malalasing sa kalahating bote ng SanMigLight? Iyon ang kauna-unahang beses na nakatikim ako ng serbesa, at hindi ko nagustuhan ang mapait nitong lasa. Siguro, mas lumakas lamang ang loob kong umawit dahil kaunti na lamang kaming naiwan sa may video-oke. Nagkasiyahan pa nga kami nina Kuya Mando, Ate Ma-anne, at Tish nang sabay-sabay naming awitin ang mga kalokohang kanta gaya ng "Thousand Miles," "Mr. DJ," at iba pang senti-sentihang kanta. Pagkatapos nito'y isa-isa nang natulog ang mga tao at kaming lima na lamang nina Ate Ma-anne, Daphne, Mara, at Jed ang naiwan. Sapagkat hindi pa kami dinadalaw ng antok, nagpasya kaming magkuwentuhan muna. Kung anu-ano ang napag-usapan namin, mula kay Kris Aquino hanggang sa pandidiri namin sa Wowowee, mula sa resulta ng Startruck hanggang sa mga kani-kaniyang pananaw sa pag-ibig. Nalaman naming kaming lahat pala ay mga "kapuso," at nang gumising na si Lola Enca upang magdilig at nagsisimula nang sumikat ang haring araw, napagpasyahan na naming tapusin ang kuwentuhan at matulog.

Pagdilat ng mata ko sa ikaapat na araw (Linggo), isang malungkot na balita ang sumalubong sa akin--pumanaw na ang Santo Papa. Ilang oras na rin naming inantabayanan sa CNN ang balita ukol sa lumalala niyang kalusugan. Nalungkot ako subalit patuloy pa rin ang aming evsem.

Educational discussion ang pangunahing gawain sa araw na ito. Sa umaga'y isang palabas hinggil sa piyudalismo at imperyalismo ang aming pinanood, at sa hapon nama'y nagkaroon ng talakayan ukol sa mga mahahalagang isyung sosyo-pulitikal. Sa pangunguna ni Kuya Tsarlz, marami akong natutunan sa educational discussion na ginanap.

Matapos ang hapunan, isa namang group dynamics ang ginanap. Sa una'y inatasan kaming sagutan ang isang misteryo--kung sino ang pumaslang kay Sharon. Bagaman mali ang aming sagot, (tama na sana kami sa sagot na ang tindero ang pumatay subalit nagbago ang aming isip at pinagbintangan pa si Nancy), naging maganda ang kinalabasan ng gawaing ito sapagkat sama-samang gumawa ang lahat ng kasapi ng pamunuan. Pagkatapos nito, kasama nina Pol, Chelly, Izelle, at Daphne, inatasan kaming gumawa ng bahay gamit ang walong pirasong bond paper. Dapat sana'y 5x5x8 pulgada ang sukat ng bahay subalit bahagyang namali ang aming ginawang bahay. Gayunpaman, naging mabunga pa rin ang gawaing ito. (Ilang "mabunga" na kaya ang nagamit ko sa akdang ito? Hehe!).

Sinundan ito ng isang bonding session. Naglaro kami ng "I Have Never." Dito lumabas ang mga sikreto ng isa't isa. Nakatutuwa talaga ang larong iyon. At nakatutuwa si Mara. As in. Bago matulog, halos isang oras din kaming nagkuwentuhan ni Jed habang nakahiga sa aming mga kama. Nakatutuwang isipin na nakakuwentuhan ko si Jed--isang taong noong edboard exam ko lang nakilala at ni hindi ko nakausap noong pabiyahe pa lamang kami sa Laguna. Sinulit namin ang huling gabi ng evsem. Ayoko pa kasing bumalik sa Maynila dahil isang suliranin ang sasalubong sa akin: ang kawalan ng papasukang trabaho para sa aking practicum.

Sa huling araw (Lunes), sinangag, kamatis, at itlog na maalat ang kinain ko. Kinauntian ko lang ang kain ko dahil baka mahilo ako sa biyahe kung masyadong magpapakabusog. Halos ika-11 ng umaga nang umalis kami sa Laguna. Sa pagkakataong ito, pawang mga bagong kasapi ng pamunuan ang kasama ko sa sasakyan: sina Daphne, Chelly, Izelle, Mara, Jed, at Pol. Nahirapan pa nga kaming maghanap ng mabibilhan ng buko pie. Ngunit maluwalhati naman kaming nakarating sa Pizza Hut Katipunan para sa huli naming tanghalian.

Habang nasa Pizza Hut, unti-unti ko nang naunawaan ang nangyayari. Nasa Maynila na akong muli. Back to reality. Wala pa rin akong OJT. Hindi na kasapi ng pamunuan si Ate Jumie, at hindi ko maipaliwanag ang lungkot na nadarama ko. Kahit na isang taon lang kaming nagkasama, mamimiss ko talaga siya. At si Ate Ma-anne, ang patnugot na gumabay sa akin noon, ay nagtapos na rin. Lilisan na tungong Estados Unidos si Ate Ruthy, at nalulungkot ako na sa evsem lang na ito ko siya nakasama at nakilala. Ngunit gaya nga ng sabi ni Ate Jumie sa kanyang text message, dapat na maging masaya ang simula ng bagong taon ng Matanglawin. Gaya ng sinabi ni Kuya Mike noon, pinaalalahanan ako ni Ate Jumie: "Mahalin mo ang Matanglawin gaya ng pagmamahal ko at ng mga nauna sa akin." Oo, mahal ko ang Matanglawin. Subalit sa tingin ko, hindi pa ito sapat.

Ngayon, narito ako sa harap ng computer, nagtatangkang itipa lahat ng alaala ng nakaraang evsem. Ayokong malimutan kahit anong maliit na nangyari rito. Ang malalim na pagsasalita at "maisakatuparan" ni Daphne. Ang "Beauty and the Beast," "This I Promise You," "When You Say Nothing At All," kalasingan at maraming "po" ni Mara. Ang paggigitara at "yus!" ni Pol. Ang panghuhula at pag-awit ni Izelle. Ang "Magkuwento ka!" ni Chelly. Ang kagarapalan ni Jed sa egg monay. Ang pagkauntog ni Tsarlz sa pool at pagkakakagat sa kanya ng bubuyog. Ang mga inamin ni Tish. Ang pagsesenti ni Ate Ma-anne. Ang mala-mantikang pagtulog at shades ni Mando. Ang mga binti at "baby face" diumano ni Pael. Ang pagka-hyper ni Ruthy. Ang pag-aasikaso at sakit ng ulo ni Cath. Ang walang hating buhok ni Mike. Ang kalasingan at pag-ayaw ni Jumie sa palaka. Ayoko silang malimutan lahat. Hindi sapat ang salita upang maikuwento ko lahat. Subalit 'di ko man maitipa sa akda kong ito, nasasaakin pa rin ang mga ito.

Ate Jumie, Ate Ma-anne, Ate Ruthy: mamimiss ko talaga kayo.

Kuya Tsarlz, Ate Cath, Tish: kahit wala na kayo sa pamunuan, inaasahan kong magkikita pa rin tayo sa pubroom.

Kuya Mike, Kuya Pael, Kuya Mando: ipagpatuloy ninyo ang maganda ninyong nasimulan.

Daphne, Pol, Jed, Mara, Chelly, at Izelle: excited na akong makatrabaho kayo.

DL: sayang at 'di ka nakadalo.

Sa inyong lahat: salamat sa limang araw at apat na gabing masayang pagsasama-sama. Sana'y walang lumabas sa mga sikretong nabunyag. Mahal ko kayong lahat. (Yus!)

Nagmamahal,

"Nyoy" :)

Mga Unang Araw ng "Bakasyon"

2005-03-22T21:29:00.000-08:00

Bakasyon na talaga. Officially.

Nagpunta kami sa Enchanted Kingdom last Sunday. Talagang sinulit ang ikalawang araw ng bakasyon. Kasama ko ang mga blockmates ko: sina DL, Camco, Hubert, Hannah, Joni, Jan, at Joanne (na 'di ko ka-block pero ka-course ko). Nag-enjoy talaga ako sa araw na 'yun.

Nasa EK na kami by 1:30 pm. Unexpectedly, hindi traffic papunta at wala masyadong tao sa EK. Nakinig pa kami ng live radio report tungkol sa laban ni Pacquiao at Morales habang nasa biyahe. Natalo si Pacquiao.

Pagdating sa EK, sakay kami agad sa Flying Fiesta (na tinawag ni Hannah na "Barrio Fiesta"! Hahaha!). At natuwa ako dahil nandon din pala sina Ate Jumie at Kuya Pael, orgmates ko sa Matanglawin. Small world talaga.

After manood ng walang kakuwenta-kuwentang palabas sa Rialto, go na kami agad sa Space Shuttle. Bago ako sumakay, nagdadalawang-isip na talaga ako. Kasi medyo masakit ang ulo ko. Pero 'di ko pa rin sinunod ang instinct ko. Kaya yun, pagkatapos paikutin ang bituka ko, hilung-hilo talaga ako. Sobrang sumama pakiramdam ko. Pawis na pawis ang buong katawan ko, yung pawis na malamig. Kinailangan kong magpahinga mag-isa habang nag-eenjoy ang mga kasama ko. Badtrip talaga. Akala ko mauuwi sa wala ang limandaang pisong entrance fee ko. (To the Ignatian readers: Remember yung mga jokes nyo about Torque's Space Shuttle ride? Para tuloy na-karma ako. Ay, di pala ako naniniwala sa karma.)

Buti na lang after ko matulog, bumuti-buti na ang pakiramdam ko. Twice kaming nag-Dodgem (bump car) at twice din kaming nag-Rio Grande. Basang-basa ang damit ko. Extra shirt lang pa naman ang nadala ko.

Nagsisisi nga lang ako at 'di ako nakasakay sa Anchors Away. Baka kasi mahilo ako ulit. Pero sa Jungle Log Jam nakasakay ako once. At first time ko ring makasakay sa ferris wheel (Wheel of Fate) sa buong buhay ko. Hehe.

Nasiyahan talaga ako sa trip na ito. First time kong makasama ang blockmates ko sa whole-day, non-academic gimmick. Malakas palang mag-asar sina Camco, Hubert, at Joni. Maputi pala ang legs ni Jan. Matakaw pala si Hannah. May secret love life pala si Joanne. "Presko" pala si DL (Haha! Kaming 8 lang ang nakaaalam n'on!).

Pero kanina, back to reality na 'ko. Nag-exam kami sa Canon for our practicum. Dapat by next week may tumanggap na sa 'kin para makapagstart ako on time. 300 hours kasi ang kailangan naming trabahuhin. Haaaay buhay. Eto ang "bakasyon" ng mga MIS students.

At least, next week, may 5-day vacation ako sa Laguna. Technically, evaluation seminar 'yun ng Matanglawin, pero at least limang araw akong malalayo sa kabihasnan. Hehe.

Nalulungkot ako dahil tuloy na pala pag-alis ni Benbag papuntang Canada next week. Hindi ako nakapunta sa thanksgiving/farewell party niya. Mamimiss ko siya. Siya pa naman yung pinakaunang transferee na nakausap ko nung first day of high school. Pero ganyan talaga ang buhay. People come, people go.

Kanina, FIRST TIME kong makainom ng kape. Tinreat kasi ako ni Tito Jul sa Starbucks kanina after my Canon test. Sa isang taong hindi talaga umiinom ng kape, it was a historic event. Hehe. Medyo sumakit nga lang ulo ko at feeling ko bumilis tibok ng puso ko. Hindi talaga sanay katawan ko sa kape.

Sige, hanggang dito na lang. Sorry napahaba yata blog ko ngayon. (Hehe, feeling may nagbabasa ng blog ko). Wala na kasing pasok kaya bihira akong makakapagnet.

Hanggang sa muli. Sana maging makabuluhan ang Semana Santa para sa ating lahat...

Masaya

2005-03-11T16:23:00.000-08:00

Oo, masaya ako.

Tapos na lahat ng klase ko sa semestreng ito. Tatlong pagsusulit at isang critique na lang and it's all done. Eto yung mga naaccomplish ko over the past three weeks. (Obvious bang naging busy ako? Napanis na yata 'tong blog page ko!)

MIS FINAL PAPER AND DEFENSE. Ok yung final paper, di masyado rushed. On the day of submission, before lunch break, naka-ring bind na yung paper namin. Ang saya! 'Di kami tulad nung ibang groups na naghahapit pa. Sarap ng feeling! (Kasi wala kaming choice kundi tapusinagad kasi may practicum exam kami sa Accenture on that day.) Yung defense naman, ang smooth daw ng flow. 94 daw grade namin kay Maam Lovenia. Saya! Powerpoint lang contribution ko do'n, di kasi ako marunong gumawa nung system. Buti na lang mahusay si Hubert. At OK naman yung groupmates ko, sina Camco, DL, at Joni. OK daw team dynamics namin sabi nung mga panelists. At kahit minsan may conflicts kami, I agree!
POM DELIVERABLES 3 & 4. Ok din yung groupmates ko dito. Nung deliverable 3, we got 96/100! Galing! Sulit yung maraming meetings namin. At mukhang OK din yung final deliverable kasi maganda yung naisip naming new process.
THEO. Natapos na yung 2nd "long" test, na kayang tapusin in 15 minutes.
PHILO. Natapos na ang tatlong papel--Levinas, ALTP, at symposium. Ok naman yung results. At kanina, tapos na rin yung final oral exam. Sana OK naman.

Three exams to go! At di pa tapos yung layout ng final issue ng Matanglawin. Kapag natapos nang lahat ito, bakasyon na 'ko! (At least for two weeks, kasi start na ng practicum ko kung saan mang kompanya ang tumanggap sa 'kin).

Hanggang sa muli!

After the Hell Week

2005-02-21T14:04:00.000-08:00

Buhay pa ako. Nakaraos ako sa isang linggong pagkatuliro.

Tatlong linggo ng klase. Isang linggo ng pagsusulit. Apat na linggo at tapos na ang semestreng ito. Matatapos na ang pagsasayang ng oras sa pagtalakay ng conscience, freedom, at fundamental option sa Theo. Matatapos na ang nakasasawang diskusyon sa ugnayang tao-sa-tao at mga akda ni Clarke, Buber, Calasanz, at Levinas sa Philo. Matatapos na ang deadlocks, dining philosophers, at semaphores sa OS. Matatapos na ang system development life cycle sa MIS. Matatapos na ang photoshop, premiere, at flash sa Multimedia. AND BEST OF ALL, matatapos na ang pagsasayang ng oras sa POM. Goodbye Doc Oc!

Finals na sa OS bukas. Sana makapag-aral ako nang maayos mamaya. Kailangan kong makakuha ng mataas na marka para umabot man lamang ng "B" ang final grade ko. At sa Huwebes na ang patay-guhit ng huling proyekto sa Multimedia. So in 48 hours, matatapos na ang dalawa sa anim kong asignatura. Apat na lang.

Pagod na 'ko. Gusto ko na talagang matapos ang semestreng ito.

Kay Daming Dapat Gawin!!!

2005-02-12T11:31:00.000-08:00

Oo, kay daming dapat gawin. Akalain mong naatim ko pang mag-blog?

Last Thursday pa ang deadline ng Multimedia project namin (music video). Sabado na ngayon, at 'di pa kami nakapagsisimulang mag-edit. Good luck sa 'min ni DL.
Mamaya, may meeting pa 'ko sa Matanglawin. At this week, start na ng pagle-layout.
Sa Monday, Valentines' Day, may long test kami sa Operating Systems. Ang saya-saya.
Sa Monday din, may report pa kami sa Theo on Gestational Surrogacy. Haaay buhay.
Sa Tuesday, paper sa POM. Wala pa rin akong nasisimulan.
Sa Wednesday, deadline ng OS program. And guess what? Wala pa rin kaming nasisimulan. Good luck talaga.
Sa Thursday, report sa POM.
Sa Wednesday at Friday, labor trial sa Gateway. "Janitor" ako. Kahit papano, nakaaalis ng pagod sa schoolwork.
Sa Friday, patay na 'ko. Hehe.

Good luck sa hell week. Good luck talaga.

Reklamo, Reklamo, Reklamo!

2005-02-04T15:44:00.000-08:00

After forty-eight years, nakapag-blog na 'ko ulit.

Nag-exam ako sa Soluziona kaninang umaga, para sa practicum ko. Medyo mahirap, under time pressure kasi (at may hangover pa 'ko ng buwisit na POM midterms kagabi). Isipin mo na lang, nag-exam ako kagabi from 6-9:20pm at 9am kanina yung exam, so less than 12 hours lang yung pagitan. (So, what's the point? La lang, bangag lang talaga ako.)

Marami akong pinag-apply-ang companies last week for my OJT: Unilever, Accenture, Soluziona, TimeLife, Summit, etc. Parang totoo. Hindi ko matanggap na sa summer, "magtatrabaho" na ako.

As usual, marami pa ring kailangang tapusin: POM projects (take note, may "s" yung project; buwisit talaga 'tong elective na 'to... ang kapal ng mukha! feeling major subject! mas demanding pa sa mga majors ko! kainis talaga!), THEO report (isa pang pahirap sa buhay 'to; linggo-linggo, tatlong oras ang nasasayang sa buhay ko.), OS project (programming, so as usual bad apple na naman ako sa project na 'to), MULTIMEDIA project (video clip, at wala pa kaming nahihiraman ng video cam), MIS stuffs (status report, hands-on exam, next deliverable), PHILO (start na ng labor trial namin next week, at within the next few weeks maraming paper ang kailangang ipasa). Haay buhay. Gusto ko nang magbakasyon. Kahit OJT yun, at least walang lessons.

Puro na lang ako reklamo. Hindi ko man lamang nakikita ang kagandahan ng pribelehiyong makapag-aral sa kolehiyo. Ewan ko ba.

Susubukan kong magbago habang hindi pa huli ang lahat.

O Pag-ibig

2005-01-25T14:40:00.000-08:00

Punung-puno na ang inbox ko ng mga love quotes. At nanghihinayang naman akong burahin. Kaya eto, share ko na lang sa inyo. (Most of these are from Ate Dulce, friend ko sa Loyola Schools Assessment Team.)

-----

What if you love the wrong person?
Are you gonna give up or hold on?
Maybe you need to do nothing.
Just continue loving.
Who knows?
Maybe that love might be enough
to make that person the right one...

-----

Up to where can you prove your love for someone?
What will you do if your someone asks you:
"Do you really love me?"
and then tells you:
"If yes, can you set me free?"

-----

Sometimes, we think that feeling something is enough
but we don't realize that when we don't take risks
and do something about what we feel,
the feeling just goes away
and we miss out on what could've been beautiful...

-----

What if you don't believe in love?
What if you met someone who's meant to teach you how and you fall for that person?
Yet,
that person was meant only to teach you
and not to love you?

-----

It's so sad to be with someone you thought you love
but only to realize that later on,
your heart still belongs
and will always belong
to the person who left you all alone...

-----

Tanggap mo lahat kahit masakit,
ginawa mo lahat kahit mahirap,
binigay mo lahat kahit wala na,
sa tingin mo,
sapat na ba 'yon para masabing mahal mo siya?

-----

It's not wrong to love someone you've loved before.
But if the love you feel brings tears to someone else,
be fair 'coz you might never know that the one you've hurt
is the one who could love you even more.

-----

I've done the bravest thing in my life:
let go of someone I love.
But as I've done my bravest thing, I've never felt weaker.
All I could do is breakdown, cry,
and wish that I was never that brave...

-----

Even if we get hurt badly
we'll find a way to ease the pain
and learn to understand and forgive.
You know why?
Kasi, 'pag mahal mo, lahat ok lang...

-----

When do you draw the line between love and friendship?
In friendship, we create love.
In love, we risk friendship.
It's hard!
But I guess sometimes, wanting more means losing everything...

-----

Paano kung sobrang in love ka sa isang tao
tapos isang araw bumalik yung una mong minahal?
Sino pipiliin mo?
Yung dati na gusto mong balikan?
O yung ngayon na ayaw mong saktan?

-----

May mga mahahalagang bagay tayong 'di iniingatan
dahil alam nating nandiyan lang at 'di mawawala.
Ngunit ingat ka.
Baka sa pambabale-wala mo e baka mapulot lang ng iba,
saka ka maghanap ng wala na...

-----

Share ko lang. Tinamaan ako sa iba.

Tapos Na!

2005-01-20T12:41:00.000-08:00

Maraming bagay ang natapos noong nakaraang mga araw...

Natapos na ang paglalapat ng ikatlong isyu ng Matanglawin. Matapos ang isang linggong paglalapat, naipasa na rin siya sa palimbagan noong Sabado.
Natapos na noong Lunes ang long test sa Operating Systems.
Natapos na kagabi ang midterms sa Database Systems.
Natapos ko na rin ang Project 2 sa Multimedia.
Natapos na ang group report namin sa POM, bagaman sabog siya.

Sa ngayon, heto ang mga dapat kong tapusin...

MIS assignment
Pag-aaral para sa quiz sa MIS at Philo
THEO! Ayoko na ng Theo! Ayoko na!!!!

'Yun na lang muna. Balik ako later.

Isang Buwan sa Pitong Talata

2005-01-14T11:02:00.000-08:00

Pagkatapos ng halos isang buwang pagkakatulog, muling nabuhay ang blog ko...

Maraming nangyari sa nakalipas na mga linggo:

PASKO: Kakaiba talaga ang Pasko sa taong ito. Ni isang parol, walang nakasabit sa bahay namin. Tapos, ngayon ko na talaga nararamdaman ang pagtanda ko. Mas marami pa akong ibinigay kaysa natanggap na regalo. Bagaman hindi naman sa pagtanggap ng regalo nasusukat ang kaligayahan kung Pasko, kakaiba pa rin talaga ang Pasko sa taong ito. Kakaiba. 'Yun lang ang masasabi ko.

TSUNAMI: Lubha kong ikinagulat at ikinalungkot ang trahedyang ito. Ilang araw din akong nagbantay sa CNN, at sa pagtakbo ng mga araw, masakit tanggapin ang pataas nang pataas na dami ng mga nasawi. Nais kong tumulong, ngunit hindi ko alam kung sa paanong paraan.

BAGONG TAON: Isa pa 'tong kakaiba. Katulad ng nakagawian, hindi kami nagpaputok. Wala lang ang bagong taon. Wala lang talaga. Nag-media noche kami. Nagsimba. Nagdasal. Buti na lang kasama ko ang mga mahal ko sa buhay. Siya nga pala, nagpalit kami ng kalendaryo.

UNIX PROJECT: Ito ang isa sa mga panira sa bakasyon. Sinubukan kong mag-program. Naunawaan ko kahit papano. Ngunit sa huli, mga kagrupo kong mas mahusay mag-program ang tumapos ng proyekto. Nakumpleto namin, yun ang mahalaga.

DA VINCI CODE: Nakagawian ko nang magbasa ng aklat tuwing bakasyong pampasko. Noong nakaraang dalawang taon, Harry Potter ang binasa ko. Sa taong ito, Da Vinci Code naman ang natapos ko. Nagustuhan ko siya. Nakaiintriga. At natapos ko siya bago magpalit ang taon.

BALIK-ESKUWELA: Sinalubong ako ng pagsusulit sa CS, Theo, at Philo. At sabog silang lahat.

PAGLALAPAT: Halos isang linggo na akong naglalapat sa Matanglawin. Nakapapagod, ngunit masaya. Kahit alam kong kakaunti lang naman ang magbabasa ng magasin namin, masaya ako sa trabaho ko. Mas gusto ko pa ngang maglapat kaysa mag-aral. Alam kong hindi tama 'yon. Ngunit iyon talaga ang nadarama ko ngayon.

'Yun lang. Hanggang sa muli.

Magbabakasyon Na!

2004-12-16T14:54:00.000-08:00

Hehe. Last day na ng pasok bukas. Pero ang dami ko pang dapat gawin.

Wala pa 'kong nasisimulan sa Philo paper ko. 'Di pa namin nasisimulan ni Joni yung MIS status report. Magpapa-burn pa ako ng Nopics, kung ano man yun. Bibili pa ako ng pang-exchange gift para sa Christmas party ng Mata. Maghahanda pa ako para sa kasal na aabayan ko sa Saturday. Mag-oorganize pa 'ko ng high school Christmas reunion. Bibili pa ako ng regalo para sa mga loved ones ko. At sa "bakasyon" (enclosed in double quotation marks yan!) gagawa pa 'ko ng Theo paper, gagawa ng MIS 2nd deliverable, gagawa ng OS project, magbabasa ng novel for Philo, at mag-aattempt magbasa ng Da Vinci Code. Ang saya.

Nagpagupit ako nung Monday. Wala lang. Gusto ko lang ulit ma-feel ang short hair. Kinabukasan, after a long time, na-feel ko ulit ang ihip ng hangin sa aking mga tainga. Weird. Para akong hinihipan. Masyadong big deal ang pagpapagupit ko. Maraming nagulat. Ewan ko ba. Lagi namang ganoon 'pag nagpapagupit ako e.

Kanina, may long test kami sa Multimedia. Hindi ako masyado nakapag-aral. Vacation mode na kasi ako. Sana lang magawa ko yung Philo paper ko mamayang gabi. Good luck talaga.

Hindi ko pa rin feel ang Pasko. Pano puro si FPJ laman ng balita.

Pagbabalik

2004-12-13T15:58:00.000-08:00

Matagal-tagal na rin akong hindi nakakapag-blog. Nilalangaw na 'tong page ko.

Ano na ba ang mga nangyari sa akin sa nakalipas na ilang linggo?

Natapos ko ang pagle-layout ng Tanganglawin, spoofed version ng Matanglawin.
Nakagawa ako ng Photoshop project, a magazine cover featuring my face.
Nakapag-interview na kami ng client for our POM project.
Natapos na yung 2nd deliverable at critique sa MIS. (Status report na lang!)
Napanood ko ang "National Treasure," although 'di ko masyado na-gets kasi 2nd half ng movie yung nasimulan ko.
Nagpahinga ako for four days (dahil kay Yoyong).
At marami pang ibang bagay na 'di ko na maalala...

Last Friday, sinirkuleyt (ang panget ng word!) ang mga copies ng Tanga. Excited ako. Dalawang gabi ko rin yung pinaghirapan sa pub room. Tapos may article pa 'ko dun.

Pero bandang hapon, nagpalabas ang admin ng statement against Tanga. Kesyo offensive daw yung gawa namin. Ang bilis kumalat sa campus nung papel. Napaupo ako nang una kong mabasa. Literally. Nakapirma ba naman ang mga pinakamakakapangyarihang tao sa Ateneo: sina Fr. Nebres, Dr. Intal, at yung apat na deans. Kinumpiska nila yung iba naming kopya ng Tanga. Nanghina ako. Nakakawala ng morale. First major project ko yun. At mukhang mauuwi sa wala.

Hindi ko alam kung paano ako magrereact. Honestly, medyo offensive nga sa akin yung cover picture. Pero it's a lampoon, a spoof. Oo, presidente si Gloria. Dapat siyang igalang. Pero nabasa na ba nina Fr. Ben ang buong Tanga? Naintindihan ba nila ang nais naming ipahiwatig? Hindi ko talaga alam. Alam ko may mali rin kami. Pero ewan. Parang tamang mali. Basta.

Pero kanina, medyo nabuhayan na 'ko ng loob. Meron isang concerned faculty na nagpalabas ng sarili niyang statement in support of us. Para akong nakahinga nang maluwag. At least may kakampi kami.

Two weeks na lang, Pasko na. Pero malungkot ako ngayon. Hindi ko alam kung bakit. Hindi ko feel magPasko. Ewan ko ba. May kulang, pero 'di ko alam. Metaphysical unease na yata 'to. Basta malungkot ako. Sana naman sumaya na 'ko.

Magtext ka naman o. Isang text lang. Piso.

My Carrera Loyola Experience

2004-11-20T13:35:00.000-08:00

ACP ko kahapon. Carrera Loyola yung sinalihan ko. Parang Amazing Race sa loob ng Ateneo campus. First time na non-lecture yung ACP ko. Nakakapagod, pero masaya. Kuwento ko yung nangyari...

BEFORE THE RACE: Teammate ko si DL at si Rompee, blockmates ko. Naka-red shirt pa kami lahat para may identity yung team namin. (Kaya nga lang meron din isang team na naka-red. Hmmp. Gaya-gaya! Sana nag-orange na lang kami!) Team 04 kami, Tres M.I.S. ang team name namin. Nag-warm-up pa kami, umikot from Food-for-Thought to Gonzaga to Xavier to the Lib and back to Food-for-Thought.

START: Sa Food-for-Thought ang start ng race. Pinatakbo kami for a "warm-up." Ibang klaseng warm-up yun. We ran from Food-for-Thought to SEC, kumanan sa Fr. Masterson, umikot sa Blue Eagle Gym, balik sa Fr. Masterson to Gesu, kumaliwa sa harap ng Bellarmine, kumanan sa University Road, kumaliwa sa College lane, back to starting line. Sobrang nakakapagod. Naglakad na lang ako sa fourth quarter of the track.

1ST LEG: Binigyan kami ng folder with three leaves na kailangan naming i-identify with their common and scientific names. So hinanap namin sa Quad 1, Faura, SEC, at Gonzaga garden yung mga puno. Nakita namin agad yung dalawa, pero nahirapan kami dun sa isa. Pero 5th kaming nakatapos! Galing!

2ND LEG: From Food-for-Thought, we went to ARPT. Dapat ma-pop namin yung balloon with our rifles. One try per member. Si Rompee yung una, hindi niya na-pop. Si DL yung next, and he did it! (Sayang 'di man lang ako nakasubok, pero at least were still leading!)

3RD LEG: From ARPT, we were instructed to go to Moro. Malayo, kaya gusto sana naming mag-trike, kaso baka ma-disqualify kami so we decided to run na lang. Ang layo pala ng Moro. (Never pa kasi akong nakapunta do'n e, hehe!) Tapos habang naglalakad kami, na-over-take-an kami nung isang team, nag-trike kasi sila! Daya! Tapos pinalusot sila nung race organizers. Pagdating sa statue ni Moro Lorenzo, pinapirma lang namin yung task card and passport. Napakalayo yun lang pala gagawin!

4TH LEG: From Moro, we run to the Lib steps. We were asked to answer a series of questions by borrowing a book from the library. (Nagulantang ang mga tao sa lib dahil ang daming nagtatakbuhan, hehe!) Tama naman lahat ng sagot namin.

5TH LEG: From the Lib, sa Cervini Pool naman kami. Si DL ang naka-assign sa swimming task. He needed to dive for point-earning stuff sa ilalim ng pool at makakuha ng 100 points. Kaya lang sobrang lalim nung pool at 'di niya na kayang sumisid kasi masakit na ang binti niya. Muntik pa siyang malunod. We decided not to continue with the challenge and accepted the 20-minute time penalty. Kaya naunahan na kami ng ibang teams. Pero OK lang, at least nakapagpahinga kami.

6TH LEG: From the Cervini Pool, sa LST stairs naman kami. Kailangan naming bumaba at umakyat sa isang mahabang flight of stairs, twice. Sa second try, may dala-dala nang napakabigat na backpack. Dahil tatlo lang ang backpack, hinintay pa naming matapos lahat ng nauna sa amin, so mas lalo kaming nahuli. Tapos nung nasa baba na kami with the backpacks, naiwan namin yung task card sa taas, e kailangan pirmahan yun nung tao sa baba. Kawawang Rompee, umakyat siya ulit (suot ang mabigat na backpack) para kunin yung task card, at pagbaba niya, sabay-sabay na naman kaming umakyat. Kapagod!

7TH LEG: From LST stairs, sa Gate 1 naman ang next destination. 'Di na talaga namin kaya, so nag-trike kami. (Secret lang ha, ba't yung isang team pinayagan naman 'di ba? Kami rin, dapat! hehe) Pero 'di pa pala sa Gate 1 yung challenge. Naglakad pa kami to PAWS (Philippine Animal Welfare Society) sa may Aurora Blvd. at dun na ginawa yung challenges (Rompee led a dog through an obstacle course, DL counted cats, I identified butterflies.) We were asked to return to LST stairs, at nag-trike ulit kami. (hehe)

8TH LEG: This is "my" leg. Nag-bike ako from LST to Moro and back. Grade six pa yata ako nang huli akong mag-bike. Ang sakit na ng binti ko so nahirapan ako sa mga pataas na kalsada. Tapos masyado pang mataas yung bike. Sumasabit pa yung pants ko sa kadena. Fortunately, nakabalik naman ako nang buhay sa LST. Inatake nga lang ako ng matinding pulikat kaya bigla akong napaupo nang naglalakad na kami papuntang Cov Courts.

9TH LEG: Rapelling (tama ba spelling?) naman, at si Rompee ang nakatoka. Nagawa naman niya. Hindi na 'ko masyado nakapanood kasi sumakit ang ulo ko at pumikit ako for a few minutes.

10TH LEG: Sa Cervini Pool ulit. Kailangang tumawid sa kawayan sa ibabaw ng pool. Nahirapan si Rompee pero nagawa rin niya.

FINISH: Back to Food-for-Thought. Out of 22 teams, 19th kami. Pero OK lang, at least natapos namin.

Grabe! Ang sakit ng balikat, likod, binti, hita, sakong, talampakan, puwet, braso, at ng buong katawan ko. Hanggang ngayon 'di pa 'ko nakaka-recover. Pero OK lang, nag-enjoy naman ako. At mas nakilala ko ang sarili ko. Kaya ko pala. Kaya ko palang gawin ang lahat ng nagawa ko. At saka naalis ang isip ko nakakabuwisit na Theo, boring na POM, at nakakasawang CS at Philo. Haay, sa Monday may pasok na naman. Sana naman sipagin na 'ko.

Carrera Loyola. Nakakapagod. Masaya. Next year ulit?

Kainis!

2004-11-16T14:34:00.000-08:00

May pasok na, at ayoko ko pang mag-aral!
Yung jeep na nasakyan ko kanina, ayaw magbigay ng student discount! Sumbong n'yo nga sa LTFRB. (TVK-886 plate number niya.)
Nagsurprise quiz kami sa multimedia. Pinrint out ko yung lecture slides kanina pero hindi ko pinag-aralan! Konti lang nasagot ko! And each item corresponds to .5% of our final grade! @$^@^#*@^#(^@#!
Tuesday ngayon at may POM na naman mamaya! @&^#*@)$@(&^@*!

What a way to start my week!

Untitled

2004-11-12T23:32:00.000-08:00

Buhay pa ako and I feel so good today.

For the fourth consecutive day, nakapag-blog ako. Good start. Sana magtuluy-tuloy na 'to.

Tapos wala pang pasok sa Monday! Ang saya! At wala ring klase sa Friday because of ACP! Ang saya-saya talaga! So sa Wednesday ko lang mami-meet yung Austrian (o kung ano mang European nationality niya) kong Theo prof na wala akong maintindihan sa mga pinagsasasabi. (Kaya raw pinagbawalan ng Diyos sina Adan at Eba ng kainin ang prutas ng tree of knowledge of good and evil ay dahil wala nang matitirang prutas para sa iba! Ang labo!)

For the past three hours, nandito lang ako sa Rizal Study Foyer computer lab. Inayos ko ang "buhay" ko. More specifically, inayos at kinumpleto ko ang Yahoo address book ko para libre akong makapagsend ng text message sa mga friends ko regarding my change of cellphone number. About two weeks ago kasi, natangay ako ng Sun Cellular fever. Kahit matatapos na tonight ang free 15-day trial ng 24/7 call and text unlimited, I decided to use my Sun sim card for the next three months to see whether I will save money or not. (Ano ba yan? Always shifting from Filipino to English! Ang panget!)

Sige, uuwi na 'ko. Dadaan pa 'ko sa mall para ibili ng gift ang dad ko.

Taglish, Philo, Death

2004-11-12T15:16:00.000-08:00

Masyado yatang naging pilosopikal ang mga nauna kong blog. At dahil pormal na Filipino ang ginamit kong wika, mahihirapan ang marami sa aking mga mambabasa. Kaya naman napagpasyahan kong gawing mas magaan at madaling basahin ang mga susunod kong isusulat dito. Mapipilitan nga lamang akong mag-Taglish, sintomas ng kahinaan ko sa Ingles. Pero carry lang.

Wala pa 'kong ganang mag-aral. Last week pa nag-start ang pasukan pero sembreak mode pa rin ako. Wala pa nga akong nababasa sa mga required readings ko sa Philo at Theo. Kanina nga eh nag-quiz kami sa Philo, announced yung ha, pero hindi pa rin ako nag-review. Ang tamad ko talaga ngayon. Kaya yun, nangamote ako sa quiz. Buti na lang nasagot ko yung bonus. (Sinong world leader ang kamamatay lang? Yasser Arafat.)

Speaking of death, napansin kong ang daming namamatay ngayon. (Oo, alam kong marami naman talagang namamatay araw-araw, pero iba ang ibig kong sabihin.) Naantig ang puso ko nang mamatay si Rio Diaz last month. Hindi naman ako fan o ano man, basta ewan ko. Nalungkot ako pero 'di ko alam kung bakit. Tapos namatay din yung UST mountaineer sa Mt. Halcon. Sayang, bata pa. Tapos si Yasser Arafat namatay kahapon. Kahit na 'di ako masyado familiar sa kanya, nabigla pa rin ako nang mamatay siya. Alam ko kasing malaki ang role niya sa... basta dun, sa Palestine and stuff. Sunud-sunod ang mga namamatay. Am I next?

Sabi nila (although hindi ko pinaniniwalaan) maaga raw akong mamatay. Maliit daw kasi ang tenga ko at putol yung life line or whatever man yun sa palad ko.

Last Sunday, death yung topic ng pari sa sermon niya. Inulit niya ang isang katotohanang lagi't lagi na nating narinig --- lahat tayo'y mamamatay. Pana-panahon lang yan. Siya kahapon. Ako ngayon. Ikaw bukas.

Basta gusto ko 'pag namatay ako, masaya. Gusto ko instant. Ayoko nang mahirapan sa sakit or what. Gusto ko, blue ang kabaong. Pero ayoko rin nung idea na titingnan nila ang bangkay ko at sasabihing "Parang natutulog lang." So ayoko na pala ng kabaong. Gusto ko icremate ako. Practical. Tapos sa bahay ilalagay yung urn ko, sa may TV siguro. Siya nga pala, gusto ko blue ang urn ko. Mas maganda kung may touch of silver.

Siguro nagtataka kayo kung bakit sa dinami-dami ng topics ay eto pa ang naisip ko. Ewan ko nga eh. Ayoko pang mamatay. Pero wala namang makapagsasabi kung kailan darating ang araw na yun. So mas maganda na yung maaga.

Epekto ba 'to ng pangangamote ko sa Philo quiz?

Pagpapasya

2004-11-11T14:13:00.000-08:00

Makikinig ba 'ko sa mga sinasabi ng guro ko sa Multimedia ngayon?
Magrerepaso pa ba ako para sa pagsusulit ko sa POM mamaya?
Itutuloy ko ba ang paggamit ng Sun Cellular kahit tapos na ang libreng 24/7 promo nito?
Babasahin ko ba ang kabuuan ng "Person and Being" ni Norris Clarke para sa pagsusulit ko sa Pilosopiya bukas?
Anong regalo ang ibibigay ko sa kaarawan ng aking ama sa Martes?
Itutuloy ko pa ba ang walang kakuwenta-kuwentang blog kong ito?

Hindi na.

Unang Blog

2004-11-10T16:14:00.000-08:00

Minsan nang nabanggit sa klase ko sa Pilosopiya na ang pagiging tao ko sa mundo ay sumasakasaysayan. Ibig sabihin, sa bawat paggalaw ng kamay ng orasan, nag-iiba ang pagiging "ako" ko at tanging sa oras lamang ng aking kamatayan makukumpleto ang ka-"ako"-han ko. Subalit sino ba talaga ako sa oras na itina-type ko ang mga salitang ito? (Ika-10 ng Nobyembre, 2004; halos ika-4 ng hapon; Faura student lab)

Isa akong blogger na gumagamit ng computer sa Faura 223.
Isa akong kasapi ng organisasyong may G.A. mamayang 4:30 na dadaluhan ko.
Isa akong anak na sabik umuwi mamaya upang matikman ang lutong hapunan ng aking nanay at makakuwentuhan ang kuwela kong tatay.
Isa akong kuyang iniisip ang kalagayan ng kapatid na may sakit.
Isa akong mag-aaral ng MIS na wala masyadong interes sa mga pangunahin kong mga asignatura.
Isa akong mag-aaral na tinatamad pa ring magbasa ng mga itinakdang babasahin sa Pilosopiya, Teolohiya, at POM.
Isa akong taong inaantok sa mga oras na ito.
Isa akong SUN Cellular subscriber na papatapos na ang 24/7 call and text unlimited promo.
Isa akong tagalapat sa Matanglawin.
Isa akong kasapi ng AMA at Aegis na nagdadalawang-isip kong magiging aktibo pa rin ba ako sa mga grupong ito.
Isa akong kasapi ng SciEngTeam na nalulungkot sa paglisan ng walo nitong miyembrong magtatapos na sa darating na Marso.
Isa akong MIS student na hanggang ngayo'y 'di makapagpasya kung kukuha ng master's degree sa CS.
Isa akong Katolikong maraming tanong tungkol sa mga doktrina ng simbahan.
Isa akong "kaibigang" nananabik makita at makausap ang isa pang "kaibigan".
Isa akong blah, blah, blah...

Dati'y nahilig ako sa Friendster. Meron doong bahagi kung saan maaari kang mag-type ng kahit ano tungkol sa iyong sarili. Gumawa ako ng "101 Interesting and Practically Useless Things About Me." Napakahaba. Pinag-isipan ko talaga. Halos tatlong oras kong ginawa. Subalit sa katapusan, hindi ko pa rin pala kaya sabihin ang lahat tungkol sa akin.

Sino ba ang totoong "ako"? Kapag nasabi na ang lahat ng masasabi, ang pinakamahalagang bagay ay hindi pa rin kayang sabihin...